Maandag 30 januari 2012

MAHATMA GANDHI 2 oktober 1869 – 30 januari 1948 (80 jaar)

'Bijna alles wat je doet is onbelangrijk maar het is erg belangrijk dat je het doet’ (Gandhi)

Gandhi is vooral bekend om zijn geweldloze strijd, of het nu ging om rechten van arbeiders of de onafhankelijkheid van India. 'Mahātmā' is Sanskriet voor "grote ziel, een bijnaam die hij kreeg in 1915 tijdens een periode van door hem georganiseerde protesten van burgerlijke ongehoorzaamheid. Zelf vond hij dat deze bijnaam hem teveel eer gaf. Ondanks dat hij zich inspande voor verzoening tussen hindoes en moslims in India, kon hij echter niet verhinderen dat het land bij de onafhankelijkheid uiteindelijk werd opgesplitst in islamitisch Pakistan en hindoeïstisch India.

In de zomer van 1934 werden er drie mislukte aanslagen op zijn leven gepleegd. Op 30 januari 1948 werd hij, op weg naar een gebedshuis, driemaal in de borstkas geschoten door een radicale hindoe.

Gandhi is niet onomstreden: in 1941 schreef hij aan Hitler persoonlijk, dat hij niet geloofde, dat deze een monster was "zoals uw vijanden u beschrijven". Kristien Hemmerechts, Vlaams auteur, schreef over Gandhi's correspondentiepogingen onder de kop "Milosevic, Saddam, Gandhi en Hitler": "Met andere woorden, Gandhi was een naïeve dwaas die tevergeefs zijn geweldloosheid als een panacee probeerde te verkopen aan de Führer."

Ondanks de kritiek is hij voor velen een inspiratiebron en hét symbool van het geweldloze verzet. Hij is er echter niet de grondlegger van. Die eer komt de Amerikaanse schrijver Henry David Thoreau toe (1817-1862). Gandhi heeft o.a. geput uit zijn werk. Gandhi’s voorbeeld heeft na zijn dood navolging gekregen, zoals in Martin Luther King. Maar zelfs de huidige Occupy-beweging is gedeeltelijk geïnspireerd door zijn ideeën.

Meer info over Gandhi: reizende tentoonstelling
Meer info over geweldloosheid: nonviolenceworks.com, M.K. Gandhi Institute, nonviolence.org

>> Reageer

Donderdag 26 januari 2012

Zaterdag 28 januari is het Basant Panchami. Op deze vijfde dag van de Hindoemaand Mag, wordt een stek van de Rearh-plant (Ricinus/Castorolie) op een vaste locatie geplant. De hele maand wordt door de volksgemeente droog en brandbaar plantaardig materiaal verzameld voor de Holika (bouwsel van stro, riet en takken, stengels en droog hout). Het is vooral een feestdag die in India wordt gevierd. In Nederland is het verboden in de publieke ruimte vijf weken lang een brandstapel op te stellen. Op deze heilige dag wordt de goddelijke manifestatie in de vorm van Sarasvati Mata vereerd. Hierbij wordt er gebeden en worden er offerandes gebracht door de Pandit met als doel voorspoed te verwerven voor de samenleving. Basant betekent lente en met deze feestdag wordt ook de komst van het nieuwe lenteseizoen gevierd.

De Holika staat symbool voor het kwade en op Holi wordt deze uiteindelijk in brand gestoken als verbeelding van de overwinning op het kwade, de reiniging van de geest en het overwinnen van negatieve eigenschappen. Voordat de brandstapel wordt aangestoken, wordt het Ricinusplantje verwijderd.

De Castorolieplant wordt in het Nederlands ook Wonderboom genoemd. De vruchten van deze boom heten wonderbonen en hieruit wordt wonderolie (castorolie) gemaakt. Wonderbonen bevatten het zeer giftige Ricine. Nadat de olie eruit is geperst, blijft het over in de resterende pulp en dit kan pas na langdurige verhitting verwerkt worden. Wonderbonen zijn aangetroffen in Egyptische tomben uit 4.000 v.Chr. In India is de olie al minstens sinds 2.000 v.Chr. in gebruik als lampolie en laxeermiddel en ook in China wordt zij al eeuwen gebruikt, voornamelijk medicinaal. Modern gebruik van de wonderboon bestaat o.a. uit een door chemieconcern DSM ontwikkelde plasticsoort. De wonderbonen worden vooral geproduceerd in India en China.

Meer info over Basant Panchami (youtube video)
Basant Panchami viering in India op Youtube (vanaf 2:45min)

Bron:
Wikipedia
Wikipedia - wonderboom
sanatandharm.net

>> Reageer

Dinsdag 24 januari 2012

Onlangs is het de MV Foundation, de Indiase organisatie tegen kinderarbeid, gelukt het miljoenste kind in India van kinderarbeid te verlossen en kans te geven op een mooie toekomst door onderwijs te kunnen volgen. MV Foundation, die partnerorganisatie is van de campagne 'Stop Kinderarbeid - School, de beste werkplaats', vierde afgelopen zaterdag 21 januari ook nog eens haar 20-jarig bestaan.

Fulltime in een fabriek werken is op zich niet erg, maar als kind hoor je op school te zitten in plaats van de fabriek. Wereldwijd zijn er meer dan 200 miljoen kinderen die slachtoffer zijn van kinderarbeid en minstens 50 miljoen daarvan wonen in India.

MV Foundation
De organisatie focust zich op het wegwerken van kinderarbeid door kinderen goed onderwijs aan te bieden. MV Foundation is in het leven geroepen met de gedachte dat alleen door alle vormen van kinderarbeid te bestrijden, het mogelijk is om elk kind recht te geven op goed basisonderwijs.

De organisatie opereert op het platteland, vanuit de Indiase deelstaat Andrha Pradesh en richt zich voornamelijk op kinderen van mensen die tot de kastelozen (paria's) behoren en kinderen die als schuldslaaf werken. Vooral meisjes zijn een belangrijke, maar ook moeilijke groep om de schoolbanken in te krijgen.

Sleutel tot succes
Gebiedsgerichte aanpak is de manier van MV Foundation. Op deze manier worden alle vormen van kinderarbeid aangepakt, met als doel de gebieden Child Labour Free Zones te kunnen noemen. Dat betekent: gebieden waar de kinderen (tot 15 jaar) niet meer werken, maar regulier dagonderwijs volgen.

>> Reageer

Woensdag 7 december 2011

Hoeveel goden heeft het hindoeïsme? Is dat er één of zijn het er drie miljoen? Heel veel religies zien God als iets dat hoog in de hemel zit en dat waakt over alles wat hier op aarde gebeurt. Hindoes zien god heel anders. Er is maar één God die altijd en overal aanwezig is en deze God heeft geen vorm. De verwarring dat er meerdere “Goden” zijn, ontstaat omdat hindoes god een eigen vorm geven en deze vorm aanbidden. Men ziet God bijvoorbeeld in de zon en ook een kleien beeldje kan God voorstellen. Bekijk de aflevering van Hindu Basics en kom meer te weten over hoe hindoes God zien, wat de bekende vormen van God zijn en hoe de verschillende stromingen binnen het hindoeïsme naar God kijken.



Voor meer info over dit onderwerp of andere onderwerpen bekijk je de website van Hindu Basics.
>> Reageer

Maandag 5 december 2011

Sinds jaar en dag heeft de vrouw voor zichzelf moeten opkomen in een wereld die gedomineerd wordt door mannen. Tegenwoordig spreken we van vrouwenemancipatie, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo'n nieuw fenomeen. De vrouw die centraal staat in de Mahabharata, Draupadi, is een voorbeeld voor velen als het gaat om vrouwenemancipatie. Zo ook voor de naar haar vernoemde non-profitorganisatie Draupadi Trust. Hun visie is dan ook: "Make every individual an asset to oneself and hence to family & society".

Draupadi Trust
De ervaring van Draupadi Trust leert dat de empowerment van vrouwen niet alleen de vrouwen zelf, maar hele families kan helpen. De organisatie, waarbij bewustzijn centraal staat, werkt vanuit de geboorteplaats van Draupadi Kampilya, naast andere gebieden in India. Als het gaat om het vinden van een baan voor jonge vrouwen, is het project zo succesvol geworden, dat ze ook in Rajasthan zijn gestart. De projecten die zijn gestart tonen aan dat er aandacht nodig is op het gebied van bevordering van bewustzijn over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen en beroepsonderwijs. De combinatie van traditionele normen en waarden met de moderne, zoals Draupadi Trust voor ogen heeft, moet het leven van deze vrouwen zowel economisch, sociaal en spiritueel verrijken.

Draupadi
Draupadi, echtgenote van de vijf Pandava broers, is een belangrijke vrouw in de Mahabharata. De Mahabharata is een van de meest bekende en veelbevattende epen uit India, waarbij het gaat om een langdurige machtsstrijd tussen de Kaurava's en de Pandava's. Meer weten over Draupadi? Bekijk de OHM uitzendingen De vrouw in de context van de Mahabharata deel 1 & deel 2.

Women empowerment in India
De organisatie vindt empowerment bij vrouwen zeer belangrijk en wil ervoor zorgen dat zij met volle overtuiging een rol kunnen spelen in de opbouw van India via sociaal-economische en politieke deelname. Ondanks dat bijna 50 procent van de Indiase bevolking uit vrouwen bestaat, zijn ze in de meeste gevallen ondergewaardeerd op de werkvloer en niet ingezet naar de eigenlijke kwaliteiten die ze bezitten. Daar waar de vrouwen goed opgeleid zijn, is het toch lastig om een goede baan te vinden en weten meestal ook niet waar ze die zoeken moeten, vanwege de beperkte toegankelijkheid voor vrouwen. Om dit te doorbreken is de medewerking van de mannen die een grote rol in hun leven spelen een vereiste.

Projecten
De organisatie heeft vele projecten ter bevordering van ondernemerschap op haar naam staan. Zo zijn er bijvoorbeeld workshops over voedselproducten, en een tweedaags ontwikkelingsprogramma voor ondernemers omtrent vaardigheden en talenten onder de vrouwen van Kampilya. Hiernaast heeft de organisatie ook veel lopende projecten voor de jeugd en staat ze voor het behouden van de positieve aspecten van de Indiase erfenis.

Steunen?
Je kan de organisatie op verschillende manieren steunen. Klik hier om te zien hoe. Daarnaast kan je kans maken op greetingcards die gemaakt zijn door vrouwen die gestimuleerd worden door Draupadi Trust. Mail naar kavita@ohmnet.nl als je kans wilt maken hierop, want op is op!

>> Reageer

Vrijdag 2 december 2011

Helaas kunnen de OHM TV programma's van 3, 10, 17 en 24 december niet worden uitgezonden. Omdat OHM haar uitzendtijd voor het jaar 2011 reeds heeft volgemaakt. Voor extra uitzendtijd hebben wij dit jaar geen toestemming verkregen. Excuses hiervoor. In januari 2012 zijn we weer met nieuwe, interessante programma's aanwezig, zoals gebruikelijk op Nederland 2 ( zaterdag 11.30 - 12.00 uur / zondag 15.00 - 15.30 uur)

>> Reageer

Donderdag 28 juli 2011

 

Een sari is een typisch Indiaas kledingstuk voor vrouwen. Het is een lap stof die je op een bepaalde manier om je heen wikkelt. Je hebt sari’s in alle kleuren en met verschillende patronen. De sari wordt het meest gedragen in India, daar komt het ook vandaan.

Door de invloed van India en Bollywood dragen ook steeds meer vrouwen in Nederland een sari. Bijvoorbeeld tijdens culturele dagen of huwelijken. Maar veel mensen weten niet precies hoe je een sari draagt. Daarom geeft Zhunaysha in deze aflevering van Hindu Basics een demonstratie!

Ook vertelt ze je waar je op moet letten als je een sari koopt. En hoe je kan testen van welke stof een sari gemaakt is. Dit laatste is handig om te weten, op een sari staat namelijk geen informatielabelt. En je weet dan precies welke stof je koopt!

Lees in het volgende artikel meer informatie over de kleuren van de sari.

Artikel: De Sari en de betekenis van de kleuren

---

Voor meer Hindu Basics of wil je zelf een onderwerp aandragen? Kijk dan op de officiële website!

>> Reageer

Maandag 11 juli 2011

 

Amsterdam, 7 juli 2011 - Hindoestaanse jongeren in Nederland maken vaak gebruik van het internet om meer te weten te komen over Hindoeïsme. Daarbij geven zij de voorkeur aan websites die in de Nederlandse taal inzicht geven in de verschillende geschriften, tradities en festivals van het Hindoeïsme. Dit blijkt uit een kwalitatief (master) onderzoek “Hindu Gods in Cyberspace, research into Religion, Identity and Social Imaginaries” van de Universiteit van Amsterdam, faculteit Sociale Wetenschappen.

De reden dat Hindoestanen vaak gebruik maken van het internet om informatie over het Hindoeïsme op te vragen is dat hun in Suriname geboren ouders vaak onvoldoende kennis hebben over het geloof, zij in Nederland liberaal zijn opgevoed en er een duidelijk generatiekloof is tussen de 2e generatie Hindoestanen en de 1e generatie Surinaamse Hindoe pandiets (priesters). De jonge generatie gaat vaak actief opzoek naar de wortels van haar eigen religie en neemt geen genoegen meer met een simpele “zo hebben het altijd gedaan”, maar stellen kritische vragen hun ouders en de pandiets. Daarbij willen ze dat in het Nederlands wordt uitgelegd waarom rituelen zoals het huwelijk of de verering van Goden op een bepaalde manier plaats moeten vinden.

De nieuwe mondigheid en actieve zoektocht naar de eigen religieuze achtergrond en identiteit hangt ook samen met de hogere levensstandaard en opleiding van Hindoestanen in Nederland. Enerzijds beschouwt de groep zich als geïntegreerde Nederlanders en leeft voor de buitenwereld seculier, maar anderzijds voelt ze zich Hindoe met wortels in Suriname en India. Op internet en via andere media (zoals boeken, muziek en films) gaan Hindoestanen actief opzoek naar een Hindoe-identiteit. India wordt dan ook nog steeds gezien als het bakermat van de Hindoe-cultuur. Het betoverende India wordt dikwijls als de verloren “Romantiek” voorgesteld en compenseert het rationele seculiere leven in het moderne Westen. Bij de 2e generatie Hindoestaanse jongeren is er ook sprake van wat de Canadese politiekfilosoof Charles Taylor “excarnatie” noemt, het religieuze leven wordt dan niet meer actief beleden, maar is vooral aanwezig in het hoofd. Hindoestanen die seculier leven en zich distantiëren van andere Hindoestanen worden als “verkaast” beschouwd.

---

Dit onderzoek is verricht door Clyde Moerlie als afstudeerscriptie voor de studie Contemporary Asian Studies (afdeling antropologie). Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Clyde Moerlie, tel.06-21820537, e-mail: moerlie@upcmail.nl. Het veldonderzoek is begeleid door UvA antropologen dr. Ajay Gandhi en dr. Rosanne Rutten. Clyde Moerlie is tevens afgestudeerd (2009) in Religie en Levensbeschouwing (MA) aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

Bekijk hier de afstudeerscriptie: “Hindu Gods in Cyberspace" van Clyde Moerlie.

>> Reageer

Donderdag 7 juli 2011

OHM was van 14 t/m 30 janurai 2011 aanwezig tijdens de viering van Kumbh Mela in Suriname, waarbij er een korte reportage van werd gemaakt.

Kumbh Mela wordt ook wel 'het feest der kruiken' genoemd. Van oorsprong is het een bedevaart voor hindoes dat maar liefst zes weken lang duurt en wat één keer in de twaalf jaar plaatsvindt. In de bakermat van het Hindoeïsme, India, wordt het dan ook uitgebreid op vier belangrijke plaatsen gevierd. Voor hindoes is het dan gebruikelijk om tijdens deze bedevaart een heilig bad te nemen in de rivier, waarbij hun zonden weg worden vergeven en weg gespoeld, zodat ze weer een nieuw begin kunnen starten in hun leven. Dit heilig bad kan overigens maar één keer in iemands leven worden genomen.
Vervolgens wordt er elke avond, na zonsondergang een zogeheten 'aarti of the Ganga' uitgevoerd. Dit is een zeer bijzondere en feestelijke ceremonie waarbij gebruik wordt gemaakt van liederen en vele lichten in de vorm van aangestoken offervuren tot kaarslichtjes. Dit is bedoeld om Lord Shiva te eren en waarbij vele hindoes bidden voor zegeningen.

Het Kumbh Mela festival is gebaseerd op een hindoeïstische legende over een heilige vruchtendrank waarvan een druppel genoeg was om onsterfelijkheid te verwerven. De legende vertelt dat de kruik van Amrit werd verborgen door Devtas, nadat die was opgegraven uit Sagar Manthan. Dezelfde kruik werd meegenomen naar andere plekken, o.a. Allahabad, Uljain en Nasik.
Tijdens de worsteling met Asuras brak deze kruik, waarbij er heilig water (amrit) werd gemorst. Vanaf die tijd zijn deze plekken heilig en de Kumbh Mela wordt in deze deze steden omstebeurt elke drie jaar gehouden. (Bron tekst: beleven.org)

>> Reageer

Woensdag 6 juli 2011

 

Twee maanden geleden verscheen afgelopen mei bij Uitgeverij Augustus het boek Dochters van Durga van Marnel Breure. OHM wist Breure te strikken voor een paar vragen omtrent haar nieuwste boek!

Het boek van redacteur, journalist en schrijver Marnel Breure getiteld 'Dochters van Durga’, is geschreven na aanleiding van haar spirituele reis dwars door het machtige India. In de tempels langs de Ganges die Breure aandoet, worden ongetemde godinnen vereerd, die de wereld naar hun hand zetten. In het gewone leven is de vrouwelijke almacht echter tot nul gereduceerd: mannen hebben het voor het zeggen en geweld tegen vrouwen is aan de orde van de dag. Hemel en aarde zijn gescheiden en de stukken passen niet meer aan elkaar.
Breure trekt van de bron van de Ganges – voor hindoes de moedergodin - naar de monding van de rivier bij Calcutta. Onderweg sluit ze vriendschap met vrouwelijke heiligen, hoeren, actievoersters, schrijfsters, transseksuelen en andere hemelbestormers die geen genoegen nemen met de bestaande orde. Tijdens haar omzwervingen keert Breure telkens terug naar de vrouw in de heilige stad Varanasi die haar helpt met het ontwikkelen van haar eigen spirituele vermogens: ook in de westerse reizigster schuilt een godin die tot leven wil worden gewekt.

---

Boekpresentatie Marnel Breure in Tropenmuseum Amsterdam 7 mei 2011:

---

Biografie:
Marnel Breure is redacteur, journalist en schrijver. Ze zet haar talenten en vaardigheden al meer dan twintig jaar in voor (media)organisaties die aansturen op vernieuwing en verandering. Uitgangspunt daarbij is dat de wereld niet ophoudt bij de grenzen van Nederland. Breure staat bekend als een gedegen dame met een avontuurlijke geest.

Haar levensmotto: Wie met beide benen op de grond blijft staan, komt niet ver.

 

 
 

---

Q & A met Marnel Breure

Marnel was zo vriendelijk om tijd vrij te maken voor OHM om een paar brandende vragen omtrent haar belevenissen in India te vertellen:

Q: U bent op reis geweest in India waar u op zoek bent gegaan naar de impact van het eren van godinnen. Waarom bezocht u specifiek India voor uw reis en niet een ander land waar het vrouwelijke element een rol in de religie speelt?
A: Ik wilde niet naar een cultuurgebied waar vrouwelijke manifestaties van het goddelijke in een hoekje worden weggemoffeld. Zodoende viel de keus op India, het land met de grootste levende godinnentraditie ter wereld. De hindoes zeggen vaak dat er 33 miljoen goden en godinnen zijn. Dat moet je natuurlijk niet letterlijk nemen, maar als je die gedachte doortrekt en uitgaat van een evenwichtige verdeling, zouden er 16,5 miljoen godinnen zijn. Dat is de bevolking van heel Nederland! Stel je dat eens even voor: een tsunami van godinnenkracht!

Q: Wie of wat inspireerde u in eerste instantie tot het schrijven van dit boek?
A: Het verontrust me dat het goddelijke wereldwijd een steeds mannelijker aangezicht krijgt. In de tijd dat het religieuze bewustzijn van de mens ontwaakte, was god een vrouw: zij werd voorgesteld als een scheppende oermoeder of een vrouwelijke kracht die samenviel met de natuur. In de loop der eeuwen is de plaats van de vrouw en het vrouwelijke in het religieuze domein steeds marginaler geworden. Ook in India. De godinnen uit het hindepantheon zijn met hun machtige armen vastgeklonken in de boeien van een masculiene orde. Hemel en aarde zijn gescheiden en de stukken passen niet meer aan elkaar. Het is belangrijk om zulke ontwikkelingen kritisch tegen het licht te houden.

Q: Wat zijn de ervaringen in India die het meeste impact hebben gehad op uw leven?
A: De lessen van mijn yogalerares Smriti Chakravorty in Varanasi. De heilige stad aan de Ganges is in mijn ogen een bolwerk van orthodoxie en patriarchale tradities, waar vooral vrouwen de dupe van zijn. De lessen van Smriti - die als enige vrouwelijke yogaleraar in Varanasi een eigen centrum runt - waren letterlijk en figuurlijk een verademing. Zij leerde me dat adem een brug is die naar een andere dimensie van het bewustzijn voert. En verder was ik helemaal ondersteboven van mijn ontmoeting met Lakshmi Tripathi, een bekende hijra in Bombay, die me opnam in haar clan van transgenders. Dankzij Lakshmi besef ik dat ware vrijheid voorbij het sekseverschil ligt. Hijra's zijn man noch vrouw, zij vormen India's derde sekse en switchen moeiteloos van de ene sekserol naar de andere. De Indiers zijn doodsbang voor hijra's, maar ik vond het een feest om in hun midden te verkeren.

Q: Eenmaal terug in Nederland; is uw visie op onze westerse maatschappij veranderd? Zo ja, hoe precies? Zo nee, waarom niet?
A: Ik prijs me gelukkig dat ik in Nederland geboren en getogen ben. Ik ben namelijk de dochter van een ongeschoolde landarbeider. Als ik onder die condities was opgegroeid in India, zou ik een kasteloze zijn geweest, een arme plattelandsvrouw met heel weinig kans op een beter bestaan. Het kastenstelsel houdt groepen mensen onder valse voorwendselen van elkaar gescheiden. Het is niet alleen de ergste misstand die ik als reizend journalist ben tegengekomen, het fenomeen kastendiscriminatie staat ook haaks op de wonderschone gedachte dat Alles in het universum Een is. Als ieder levend wezen deel heeft aan dezelfde goddelijke energie kan 'ik' nooit beter zijn dan 'jij'!

Q: Welke Hindoeïstische godin/avatar spreekt u het meeste aan en waarom?
A: Als schrijver zou ik er verstandig aan doen om Saraswati te eren, de godin van de kunsten, de muziek, de wijsheid en het schrift. Maar mijn echte favoriet is Durga. Tijdens mijn verblijf in India ben ik steeds meer aan haar gehecht geraakt. Durga wordt vaak voorgesteld als de echtgenote van Shiva, maar die opvatting deel ik niet. In de 'Devi Mahatmyam' is Durga een autonome godin die het universum schept en het evenwicht tussen goede en kwade krachten bewaakt. Ze is tegelijkertijd een liefdevolle moeder en een stoutmoedige krijgster. Dat vind ik een mooie combinatie.

Q: Wat moet er volgens u gebeuren zodat vrouwen wereldwijd evenveel rechten verkrijgen als mannen?
A: Het gaat allang niet meer om het verkrijgen van rechten - die zijn vastgelegd in allerlei mooie internationale verdragen -, maar om de naleving ervan. Vrouwen die de mogelijkheid hebben, zouden meer hun nek moeten uitsteken en vaker buiten de lijntjes moeten kleuren. Ik pleit voor burgerlijke ongehoorzaamheid. De eigenzinnige Indiase vrouwen die ik voor 'Dochters van Durga' heb gevolgd, zijn daar stuk voor stuk fantastische voorbeelden van. Ze hebben me ieder op hun eigen manier ontzettend geinspireerd.

Q: Wat voor uniek element heeft India volgens u in vergelijking met andere landen, wanneer het gaat om de verering van het vrouwelijke element?
A: De Indiase godinnenverering is zo rijk aan kleuren, vormen en verhalen, dat ze niet door een enkel mens te bevatten is. Je raakt er nooit op uitgestudeerd.

Q: Wat wilt u meegeven aan landgenoten die India nog nooit bezocht hebben?
A: Gooi je reisgids bij het oud papier en huur bij de videotheek een DVD van 'Slumdog Millionaire'. Als je daarna 'De witte tijger' van Aravind Adiga leest, heb je een heel aardig beeld van de problemen waar het moderne India mee worstelt.

Q: En als afsluiting: wat kunnen lezers verwachten van u in de nabije toekomst?
A: Ik ga in september 2011 voor korte tijd bij de VPRO werken om een serie over India voor te bereiden met Jelle Brandt Corstius. Daar verheug ik me op!

Geschreven door: Geoffrey de Jong

---

Wil u meer informatie over Marnel Breure lezen? Dan bent u meer dan welkom om eens een bezoekje te brengen op haar eigen officiële website!

>> Reageer